Design die volledig voldoet aan eco normen is nog dun gezaaid. Ok, ik geef het toe, we liggen er blijkbaar niet wakker van. Maar toch geloof ik dat het meer en meer een voorwaarde ‘moet’ worden om verantwoord om te gaan met onze maatschappij ( ik griezel wel zelf bij het woord ‘verantwoord’ ). Ook als ontwerper is het niet slecht om er toch even bij stil te staan. Helaas hangt aan heel het eco “gedoe” nog steeds een geurtje van geitenwol en lange baarden met restjes ei erin gelegd door kippen die vrij rondscharrelen. Om nog maar te zwijgen van vrouwen met overmatig tentoongespreid oksel haar en een geurtje dat doet denken aan de tijd dat mijn ouders de vrije liefde ontdekten…, soit. Af en toe kom je toch dingen tegen die een zet in de goede richting zijn. Zie onderstaande foto. Al is er nog veel werk aan deze winkel, dit voorbeeld laat zien dat er al heel wat mogelijk is. Voor meer uitleg bekijk de site. De meeste dingen zijn echter nog erg wansmakelijk en gewoon niet mooi. Toch stof tot nadenken. >update: hier vind je dingen die al een betere richting uitgaan.
Allemaal goed en wel. Maar voor echt eco-design moeten onze productontwikkelaars het idee van ‘recyclage’ radicaal herdenken. Wat nu nog vaak verkocht wordt als ‘eco’ is op zijn best ‘downcycling’ met nieuwe elementen toegevoegd…
Lees hierover meer in het spraakmakende boek ‘Cradle to Cradle: remaking the way we make things’ (of zie http://www.mcdonough.com/cradle_to_cradle.htm).
Hun motto is afval=voedsel, net als in een natuurlijk eco-systeem (waarbij de afgevallen bladeren weer voedsel bevatten voor een nieuwe tak of boom).
Of om het nog anders te verwoorden: ‘de nieuwe industriële (design)revolutie zal ecologisch zijn, of ze zal helemaal niet zijn’…denk daar maar eens over na ontwerper-broeders aller lande!!!