GTi agressie met hoofddoek

En dan ga je weer op pad, zoals elke ochtend behoorlijk goed geluimd gezwind door de ochtendspits. Ja, zo is dat als je met de motor rijdt, dan zit je niet te vloeken op de files, je bent overal op tijd, bij mooi weer helm open en de frisse ochtend lucht inademend met een vleugje fijn stof, zoevend naar de eerste file toe. Die begint bij mij ongeveer achter de hoek als ik de singel op draai. Het ergste punt is de oprit naar de grote ring ter hoogte van Berchem aan de Plantin en Moretuslei. Ten eerste moet ik mij aan dat stoplicht al behoorlijk naar voren wringen, plaats laten ze ( de automobilisten) er nooit. Uiteindelijk sta je toch als eerste aan de streep. De meesten kunnen dit nog maar nét pruimen. Links afslaan en dan de autobaan op, hier is het al uitkijken geblazen; verschillende ongeduldige chauffeurs slagen onverhoeds ook nog links af vanop de rechtdoor-strook en proberen zelfs mij(!)nog de pas af te snijden. Eens de oprit opgedraaid valt alles zo goed als stil, zeker bij het ritsen een eind verderop. Maar juist hier maak ik meestal de gekste dingen mee. Het schijnt zo te zijn dat alle auto’s als eerst op de ring willen, hoewel dit kompleet belachelijk is, omdat je toch moet aanschuiven en niet kan inhalen. Behalve ik natuurlijk, en ja dat IS TOEGELATEN bij snelheden onder de 50 en zonder witte lijnen te overschrijden. Doe ik dus ook niet. Gewoon rustig langs de auto’s door tot ik deze ochtend in mijn spiegel een GTI (Golf natuurlijk) snel zie naderen en zich rechts van mij, dus over de witte lijn, probeert een weg te banen langs al het stilstaande verkeer. Ik moet al behoorlijk uitkijken om niet van mijn botten gereden te worden. En terwijl ik me kwaad omdraai en mij nog net kan inhouden de auto spiegel er niet af te trappen een kwade blik werpend naar die voze GTI John, moet ik toch even slikken: vanachter het raampje krijg ik een zeer mispreizend paar ogen op mij gericht die zo uit duizend en één nacht zijn gestolen. De jonge dame draagt ook een hoofddoek en is dus duidelijk geen John, maar op moto’s en aanschuifregels heeft ze het duidelijk niet begrepen. Die hoofddoek heeft er niets mee te maken maar ik kreeg toch een lichte shok vanwege de combinatie, auto-verschijning-agressie. Ik liet haar, als een echte heer, dan maar haar ding doen, ook al was ze in de fout. Enkele sec later was ik immers ook voorbij de rij ritsers en passeerde haar fluks. Ik groette haar (vriendschappelijk) maar kreeg als toetje een flitsend geknipper op mijn donder. Ach  ja dacht ik, misschien moet ik toch eens werk maken van mijn eigenste eigen vestje met het rugschrift: ik doe dit ook in WEER EN WIND, REGEN, HAGEL, SNEEUW EN BITTERE VRIESKOU – IEDEREEN WELKOM OM TE MOTO-POOLEN.