Revista vs weemoed

Even een momentje van ontspanning en hier zit ik dan in de Revista, Antwerpen zuid naast het museum. Gelijk een Vedett besteld en de herinneringen komen boven. Hier net achter de hoek was nog maar een paar jaar geleden Confituur, u weet wel het eet, drink en kunst project van de Wondering Boys. Wat was het daar telkens weer gezellig, aangenaam en verrassend. Vooraan kon je drinken en eten (dagkaart altijd even nieuw) en in de late uurtjes werd er steevast een fles cava aangerukt. De openingen van tentoonstellingen of feestjes waren altijd goed gevuld, even gezellig en vol met kleurige lieden allerhande. Dikwijls werkte Wout gewoon door terwijl je even een babbel kon slaan of moest je, zoals we hem kennen, Mick van je lijf slaan . Je had er, mits toestemming, free wifi, net zoals hier nu, maar in die tijd moest je er echt nog naar zoeken, gezellige gelegenheden waar je ook eens ongegeneerd je mac kon openslaan. Pff ik zou er een heel epistel over kunnen schrijven. Helaas roept de tijd. Maar niet getreurd, vanavond zitten we in Lier voor een subliem concert van Jef Neve. Popel popel. Cheers!  

Verslag(en)

Dan maar eens op de via via borrel geweest gisteren. En eigenlijk maakt dit mij een beetje triest. Een initatief dat genomen wordt om nieuwe mensen te leren kennen had ik mij echt anders voorgesteld. Maak er dan verdomme een echt feestje van. Maar nee , iedereen staat daar als ambtenaren op een verplichte nieuwjaarsreceptie. Een beetje griezelig eigenlijk. Gelukkig was er Wout & Mick die de boel, althans op persoonlijk niveau onder vrienden, wat konden opvrolijken. Een begrafenis-koffie van een bekende vlaming is volgens mij gezelliger. Doe hier iets aan mensen of ga een cursus feestje bouwen volgen.