De plek dus waar we nu vertoeven, bij erg lieve vrienden die plaats maar vooral moed hebben om ons onder hun dak te laten wonen. En wat voor een dak. Eigenlijk valt het hier erg goed mee. We hebben een volwaardige living, klein keukentje, knappe badkamer en heel wat plaats in een zalige binnentuin. De ligging is ideaal, in de straat achter de indoor, vlakbij het bruisende hart van zuidelijk Antwerpen. We maken er hier het beste van en voelen ons een klein beetje op vakantie. Aldus:
Alweer even geleden, maar daarom niet verdwenen. Terwijl onze lieve vrienden de Spaanse bloemen buitenzetten 
wordt er wel degelijk verder geknoeft in BorgerHood. Na een letterlijk knallende afbraak party, waar ik niet over ga uitwijden om bepaalde mensen niet in discrediet te brengen, lag onze living er zo bij:
Daags nadien startte dan de eerste werken, alles werd ongeveer met de grond gelijk gemaakt. Toen we onze hal binnenkwamen moesten we opletten om niet met een stap de kelder in te duikelen:
Het resultaat na 3 weken is een behoorlijk gevorderde staat van ontbinding en heropbouw. Hopelijk wint deze laatste het pleit. Aldus de situatie gisteren:
en onze tijger wist het ook niet meer:
Vanzelfsprekend komt er heel wat bij kijken, zeker als je zelf voor bouwheer, aannemer en architect speelt. U begrijpt dat er niet veel tijd over blijft en dat het een beetje aanvoelt als zwemmen om niet te verzuipen. Maar alles op een rijtje zitten we behoorlijk op schema. Wel moest ik een gebroken rib incasseren en behoorlijk wat buren gezaag. Aldus de neiging van mensen die rond je wonen en het toch niet kunnen laten om permanent bemoeizieke opmerkingen te maken. Te laf om hun eigen krot aan te pakken, maar wel wakker genoeg om kritiek te spuien, aannemers lastig te vallen en de boel ingewikkelder trachten te maken dan nodig. Nu goed, dat moest er even uit. Niet welkom dus op onze openings party, wanner dat ook zal zijn 
Het is zo ver, vanaf vandaag (!) verhuizen wij voor een paar maanden naar Het Zuid. Ons kot is bijna ontruimd dankzij de lieve hulp van een paar goede vrienden. Volgende week geven we hier nog een feestje, zij die op de hoogte zijn, weest welkom. Daarna wordt de boel definitief opengegooid. Nog te doen:
Even een momentje van ontspanning en hier zit ik dan in de Revista, Antwerpen zuid naast het museum. Gelijk een Vedett besteld en de herinneringen komen boven. Hier net achter de hoek was nog maar een paar jaar geleden Confituur, u weet wel het eet, drink en kunst project van de Wondering Boys. Wat was het daar telkens weer gezellig, aangenaam en verrassend. Vooraan kon je drinken en eten (dagkaart altijd even nieuw) en in de late uurtjes werd er steevast een fles cava aangerukt. De openingen van tentoonstellingen of feestjes waren altijd goed gevuld, even gezellig en vol met kleurige lieden allerhande. Dikwijls werkte Wout gewoon door terwijl je even een babbel kon slaan of moest je, zoals we hem kennen, Mick van je lijf slaan . Je had er, mits toestemming, free wifi, net zoals hier nu, maar in die tijd moest je er echt nog naar zoeken, gezellige gelegenheden waar je ook eens ongegeneerd je mac kon openslaan. Pff ik zou er een heel epistel over kunnen schrijven. Helaas roept de tijd. Maar niet getreurd, vanavond zitten we in Lier voor een subliem concert van Jef Neve. Popel popel. Cheers! 
Tita had nog een bon te innen, men kent dat wel welness toestanden etc. We gaan er een verwen-dag van maken met 2 in Tongeren, zonder kinderen!! Tot later, we komen absoluut herboren terug
Afgelopen week-end een artikel gehad in de standaard ( voor wie een login heeft kan het hier lezen). Ging dus over mijn werk en leven. Vandaag maandag, respons 8 mails en twee telefoons, morgen al een eerste afspraak met nieuwe klanten. Onverwacht, maar duidelijk wel het juiste publiek bereikt. Twee maand geleden hadden we met enzovorm een groot cover artikel in de extra woon editie van Het laatste Nieuws. Naar statistieken de meest gelezen krant van het land (over het miljoen tegenover amper 400 duizend voor De Standaard). Resultaat in respons: NUL – Niet dat ik er wakker van lig maar een duidelijk bewijs dat als je niet het publiek bereikt waar je het eigenlijk voor doet, niemand een boodschap heeft aan mooie artikels. Ook het persoonlijk karakter van een goed artikel dat over een mens gaat ipv over het zoveelste bedrijf dat in de kijker komt lijkt me de doorslag te geven. Deze foto stond in de standaard (moet er zelf mee lachen).
En toen kwam mijn driejarige dochter thuis met een nieuw imago. Net nog had ik gisteren een gesprek over de ‘schoonheid‘ van body paintings. Gelukkig bleef het bij haar beperkt tot haar smoeltje. Toch loopt ze nu anders rond, zichzelf erg bewust van haar nieuwe uiterlijk. -> keerzijde: het ding hangt nu al overal aan en het begint ergerlijk uit te lopen.
Dan maar eens op de via via borrel geweest gisteren. En eigenlijk maakt dit mij een beetje triest. Een initatief dat genomen wordt om nieuwe mensen te leren kennen had ik mij echt anders voorgesteld. Maak er dan verdomme een echt feestje van. Maar nee , iedereen staat daar als ambtenaren op een verplichte nieuwjaarsreceptie. Een beetje griezelig eigenlijk. Gelukkig was er Wout & Mick die de boel, althans op persoonlijk niveau onder vrienden, wat konden opvrolijken. Een begrafenis-koffie van een bekende vlaming is volgens mij gezelliger. Doe hier iets aan mensen of ga een cursus feestje bouwen volgen.
Niet eens tijd om eens een fatsoenlijke post te bloggen. Klanten, werk, ontwerpen, de website updaten, prijzen maken, familie, muziek… het leven haalt mij weer eens in en dat terwijl er nog zo weinig dagen zijn in 2007! Op de koop toe ben ik al heel de week op de kwakkel wat gezondheid betreft. Beetje zagen dus. Enfin zo dadelijk vetrekken naar Geraardsbergen ( where the F** is dat) om heel de nacht op te treden met de klezmer gasten. Snel nog wat nieuwe apparatuur aangeschaft. Als het zo doorgaat spelen we binnenkort electro jiddisch met nen hoek af (wel leuk). Gelukkig kan ik meerijden, dus heb ik tijd om de handleiding van het nieuwe effectenrak door te nemen, hmppfff. Tot snel liefste bloggers, en als je niks te doen hebt, in geraardsbergen is het feest:
Tussen alle myspace rommel vind ik deze meisjes echt te gek. Hoogst origineel en vermakelijk. Hun foto’s en filmpjes zijn telkens plezierig en inspirerend, ook hun website is dikwijls de moeite. Check it out yourself.
Recente reacties